We're Still Here
The Edge of Your Mind
الان ساکت است، اما دستانم هنوز میلرزند،
نوعی لرزش که خواب هم نمیتواند آن را آرام کند.
هر صدای جیرجیر کف خانه مثل یک نشانه است،
برای همین کفشهایم را همیشه دم در نگه میدارم.
دیدهام که زمین زیر پایم دهان باز کرده،
حس کردهام هوا تیز شده و ضربان قلبم عقب نشسته است.
و با این حال من اینجا هستم، نام خودم را زمزمه میکنم،
تا وقتی تاریکی بازی درمیآورد، آن را فراموش نکنم.
طاقت بیاور، طاقت بیاور،
حتی اگر شب زیادی طولانی به نظر میرسد.
ما هنوز اینجا هستیم، آره، ما هنوز اینجا هستیم،
و هر نفسی که فکر میکردی نمیتوانی پیدا کنی،
در لبهی ذهنت منتظر توست.
من درباره صدایی که میشنوم حرفی نمیزنم،
وقتی دنیا به بیراهه میرود، وقتی خیلی به آدم نزدیک میشود.
اما یاد گرفتهام که سکوت به معنای شکست نیست،
این همان زمینی است که پاهایم را روی آن محکم میکنم.
طاقت بیاور، طاقت بیاور،
حتی اگر شب زیادی طولانی به نظر میرسد.
ما هنوز اینجا هستیم، آره، ما هنوز اینجا هستیم،
و هر نفسی که فکر میکردی نمیتوانی پیدا کنی،
در لبهی ذهنت منتظر توست.
اوه-اوه-اوه، در لبهی ذهنت،
اوه-اوه-اوه، تو هنوز زندهای.
